است . و همچنين در مجلسى نشستى ، خيلى لغو و بيهوده گفتى ، دلت سياه شد ، اما مىتوانى نيم ساعت زودتر پا شوى ، به تدبير و حيل « * » پس اين نيم ساعت را از دست مده ، پاشو برو ، و مگو چه فايده‌اى دارد ، من از صبح به خرابى مشغولم باز مىتوانى به اين جزئى خيلى از كارها پيش ببرى انشاء اللّه تعالى . پس بر شيخ احمد لازم آمد ، عمل كردن اين ترتيب كه مىنويسم : اولا هر كارى دارد بايد اوقات خود را ضايع نكند بعضى از وقت او مهمل در برود ، بايد براى هر چيزى وقتى قرار دهد ، اوقات او منقسم گردد ، وقتى را بايد وقت عبادت قرار دهد ، هيچ كارى در آن وقت غير از عبادت نكند ، وقتى را وقت كسب و تحصيل معاش خود قرار دهد ، و وقتى را رسيدگى به امور اهل و عيال خود ، و وقتى را براى خور و خواب خود قرار دهد ، ترتيب اينها را بهم نزند ، تا همهء اوقات او ضايع گردد ، مهما امكن اول شب را وقت خواب قرار دهد ، بى خود ننشيند ، آخر شب از او فوت شود ، و متذكّرا او را خواب ببرد با طهارت بخوابد ، ادعيهء مأثوره « * » را بخواند ، خصوص تسبيح

--> ( * ) حيل : حيله‌ها ، چاره‌ها . ( * ) ادعيهء مأثوره : دعاهائى كه از امامان ( ع ) رسيده .